


MEYVEDE ARMUT KAPLANI
| ETKEN MADDE | FOR. | (100 lt) | E. S. | E.Ş. |
| Azinphos Methyl 25 % | WP | 200 g | 14 | K |
| Azinphos Methyl 230 g/l | EC | 200 ml | 14 | K |
| Chlorpyrifos Ethyl 480 g/l | EC | 150 ml | 14 | K |
| Dimothoate 400 g/l | EC | 80 ml | 7 | K |
| Diazinon 185 g/l | EC | 200 ml | 21 | K |
| Fenthion 525 g/l | EC | 150 ml | 14 | K |
| Malathion 25 % | WP | 200 g | 7 | K |
| Malathion 190 g/l | EC | 300 ml | 7 | K |
| Malathion 650 g/l | EC | 100 ml | 7 | K |
| Parathion Methyl 360 g/l | EC | 100 ml | 28 | K |
| Omethoate 565 g/l | EC | 100 ml | 21 | K |
| Phosalone 30 % | WP | 200 g | 15 | K |
| Phosalone 350 g/l | EC | 150 ml | 15 | K |
ETKEN MADDENİN KULLANIMI
Zararlının yoğunluğunu saptamak için nisan ayından itibaren bahçenin çeşitli yerlerinde bulunan 10 ağaçta sayım yapılır. Ağacın 4 yönünden bir dal ve her daldan 3'er yaprak toplanır. Yapılan sayımda yaprak başına ortalama 0.5-1 adet ergin düşerse mücadeleye karar verilir. İkinci ilaçlamaya karar vermek için ise haziran ayında yukarıdaki yolla ergin ve nimf sayılır. Bir yaprağa 2-4 adet ergin ve nimf düşerse ikinci ilaçlama yapmak zorunludur.
İlk ilaçlama nisan ayında erginlerin kışlaklarından çıkıp yapraklara geçtiği, fakat henüz yumurta bırakmadığı dönemde yapılır. İkinci ilaçlama yumurtaların çoğunlukla açıldığı yani birinci döl nimflerinin yoğun olduğu zamanda, haziran ayında, gerekirse üçüncü ilaçlama temmuz ayı sonu veya ağustos ayının ilk haftasında yapılır.
Ancak Elma ağkurdu ve Elma iç kurdu mücadeleleri yapılıyorsa, ayrıca armut kaplanına karşı ilaçlama gerekmeyebilir.
KÜLTÜREL ÖNLEMLER
Armut Kaplanı'nın doğal düşmanları saptanmamıştır.
ZARARLININ BELİRTİLERİ VE TEŞHİSİ
Zararlı yaprakların özsuyunu emerek, yapraktaki klorofili yok eder, sarımsı beyaz lekelerin meydana gelmesine neden olurlar. Yaprağın alt yüzünde küçük damlacıklar halinde biriken pislikleri ve salgıladıklaları tatlımsı maddeler yaprağın solunum yapmasını engeller ve yapraklarda yanıkların meydana gelmesine sebep olur. Yoğunluğun yüksek olduğu durumlarda ağaçlar iyi gelişemez, sürgünler tam olgunlaşamaz, meyveler küçük ve kalitesiz olur.
Dünyada geniş bir yayılma alanına sahiptir. Ege, Marmara, Karadeniz, Doğu, Güney Doğu ve Orta Anadolu Bölgelerinde yaygın bulunmaktadır.

